امیرمهدی نوری نوشته:
"جواد گنجی دوست و برادر عزیزم و کارگردان سینما به دست ماموران کشته شد.
این فقط قتل یک انسان نبود؛ حذف آگاهانه ی صدا اندیشه و رویایی بود که می خواست به فرهنگ و تصویر جان بدهد.
ما قرار بود فیلم بسازیم روایت کنیم و آینده ای انسانی تر را شکل دهیم؛
اما در سرزمینی که قدرت از تصویر و اندیشه می ترسد رویا جرم است و خلاقیت با مرگ پاسخ داده می شود.
کشتن جواد فقط پایان زندگی او نبود؛
نمونه ای دیگر از خشونت سیستماتیک علیه هنر آزادی بیان و حق زیستنِ انسانی است.
من مانده ام با پرسشی که باید پاسخ داده شود نه فقط سوگواری:
در کشوری که رویا را می کشند بهای انسان بودن را تا کجا قرار است با جان بپردازیم"