سامیار علی پور نوجوان ۱۵ ساله در خیابان امین در محله خاک سفید تهران با اصابت «گلوله های ساچمه ای و جنگی» کشته شد.
او برای کمک به امرار معاش مدرسه را رها کرده بود و شاگرد مکانیک بود.
به گزارش یک منبع نزدیک به خانواده که با بخش راستی آزمایی بی بی سی فارسی صحبت کرده است «او روی یک سطل زباله ایستاده بود و با دوستانش می رقصید. نور لیزر روی او می افتد. دوستانش می ترسند و می گویند سامیار بیا پایین. اما او می گوید: هیچی نمی شود. چند لحظه بعد با ساچمه و گلوله جنگی از پشت سر هدف قرار گرفته بودند.»
پیکرش پس از دو روز جستجو در کهریزک پیدا شد. در یک صحنه کوتاه در ویدیویی از کهریزک پدر او را بالای کیسه سیاهی نشسته است که زیپش باز شده است و سر سامیار در آن مشخص است.
به گفته این منبع آگاه «سامیار از بچه های همان محله بود؛ نوجوانی پر از شور زندگی. در هر جمعی از همه پرانرژی تر بود. هیچ وقت او را بدون لبخند ندیده بودند. همیشه می خندید و می رقصید.
خیلی کار می کرد. آرزو داشت موتور بخرد. بیش از همه عاشق خواهرش بود؛ جانشان به هم وصل بود. با وجود همه آرزوهایی که داشت در شرایطی که زندگی می کرد رسیدن به آن ها برایش دشوار بود.»
