علی صادقی فرزند یکی از جان باختگان جنگ ایران و عراق هنگام کمک به مجروحان با گلوله نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد
علی صادقی ۳۴ ساله فرزند محمدرضا صادقی از جان باختگان جنگ ایران و عراق بامداد بیستم دی ماه در حالی که برای کمک به مجروحان شتافته بود هدف گلوله نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان خود را از دست داد.
او متولد ۱۶ دی ماه بود و تنها چند روز پس از تولدش کشته شد. پیکر علی صادقی روز ۲۴ دی ماه به خاک سپرده شد.
جان باختن علی صادقی فرزند یکی از «شهدا»ی جنگ ایران و عراق بار دیگر نشان می دهد که جمهوری اسلامی نه تنها معترضان بلکه فرزندان همان کسانی را نیز که روزی جانشان را برای دفاع از این سرزمین فدا کرده بودند هدف قرار می دهد. کسانی که همواره در پروپاگاندای جمهوری اسلامی از نام و هویت آن ها استفاده ابزاری شده است.
علی صادقی بدون سلاح و تنها با انگیزه انسانیِ نجات جان دیگران به سوی مجروحان رفت و همان جا با گلوله پاسخ انسانیت خود را گرفت.
علی صادقی فرزند محمد صادقی از کشته شدگان شیمیایی جنگ ایران و عراق بود. در شامگاه ۲۰ دی ماه در خیابان پیروزی تهران حوالی میدان پیروزی چهارراه کوکاکولا در حالی که به گفته خانواده برای کمک به مجروحان به محل رفته بود با اصابت گلوله کشته شد.
او چهار روز پیش از کشته شدنش ۳۴ ساله شده بود.
بر اساس روایت یکی از نزدیکان او که با بخش راستی آزماییبی بی سی فارسی صحبت کرده است علی شب پیش از آن نیز در همان محدوده حضور داشت و گفته می شود «حدود ۲۰ تا ۳۰ نفر از مجروحان را به بیمارستان رسانده بود.»
به گفته او شامگاه ۲۰ دی پس از شلیک نارنجک های صوتی و متفرق شدن جمعیت یکی از دوستان علی متوجه می شود که او بر زمین افتاده است. وقتی محل خلوت تر می شود
او را که گلوله خورده بود به یکی از خانه هایی که گفته می شود پزشکان در آن به طور غیررسمی مجروحان سطحی را مداوا می کردند منتقل می کنند.
آنجا به آنان گفته می شود که وضعیتش وخیم است و گلوله به طحال او اصابت کرده است.
به گفته این منبع به دلیل حضور گسترده ماموران در بیمارستان ها و انتقال برخی مجروحان از بیمارستان به مراکز امنیتی از ترس بازداشت ابتدا او را به آن خانه برده بودند.
طبق این روایت علی را سپس مقابل بیمارستان می برند و با اورژانس تماس می گیرند. اما او جان باخت.
شغلش آزاد بود و به گفته نزدیکان «جوانی مهربان خوش خنده پرانرژی و شجاع بود.»
مراسم خاک سپاری او ۲۴ دی ماه برگزار شد.
علی را که پدرش از کشته شدگان شیمایی جنگ ایران و عراق بود مادرش بزرگ کرده بود.
به گفته این راوی او پیش از جان باختن تنها جمله «مواظب مادرم باشید» را بر زبان آورد و پس از بالا آوردن خون جان داد.
