می گوید: «این بچه غریب بود. کسی را نداشت شما صدایش باشید. خانواده اش را تهدید کرده اند. صبح تا شب کارشان شده گریه و دوری کردن از همه. کسی را نداشت که صدایش شود.»
نامش «رضا اسماعیلی» است. متولد ۱۳۸۱ در روستای «کلبی» چهارمحال و بختیاری. از حدود ۱۰ سال قبل ساکن محله «زینبیه» شده بود؛ یکی از محله های حاشیه نشین شهر اصفهان. نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی او را پنج شنبه ۱۸دی۱۴۰۴ کشتند.
یکی از نزدیکانش در گفت وگو با «ایران وایر» زندگی او را این گونه روایت می کند: «رضا از یک خانواده کارگری می آمد. پدرش در شهرهای مختلف کارگری می کرد و مادرش خانه دار بود. دیپلم داشت و زمانی که به مدرسه می رفت هم کار می کرد. از ۱۹ سالگی تازه توانست سراغ رشته ورزشی مورد علاقه اش برود و بوکس را شروع کند. صبح تا شب فقط کار می کرد.»
رضا اسماعیلی شهریور ۱۴۰۴ ازدواج کرده بود. یعنی او حدود سه ماه پس از آغاز زندگی مشترک توسط جمهوری اسلامی کشته شد. منبع ایران وایر می گوید که او به تازگی و بعد از سال ها کارگری یک مغازه کوچک «قهوه فروشی» در محله زینبیه اصفهان افتتاح کرده و نامش را «شاهان» گذاشته بود.
فرد نزدیک به رضا اسماعیلی می گوید: «۱۸دی یعنی شب اول فراخوان ها مثل بسیاری از مردم ایران به خیابان رفت. جمعیت بزرگی جمع شده بود. تا این که تیراندازی را شروع کردند. رضا از ناحیه بالای بازوی چپ تیر خورد اما خودش را بلند کرد و دوید.»
گلوله از بازوی رضا عبور کرد و تا نزدیکی قلبش پیش رفته بود. خون ریزی شدیدی داشت و سعی کرد خودش را کشان کشان به خانه پدری که در نزدیکی محل مجروح شدنش بود برساند.
منبع ایران وایر می گوید که در میانه راه یکی از معترضان که با موتورش در حال فرار بوده او را ترک موتور می نشاند و تا خانه می رسد: «پدرش یزد بود. مادرش هم خانه نبود. وقتی نزدیک خانه رسید همسایه ها به کمکش آمدند و او را با ماشین سواری به بیمارستان بردند. در بیمارستان متاسفانه دوام نیاورد و فوت کرد.»
خانواده رضا اسماعیلی ۶ روز برای تحویل گرفتن پیکر فرزندشان دویدند. به آن ها گفته شده بود که باید برگه ای را امضا کنند که ادعا می شد رضا بسیجی بوده و به دست «تروریست ها» به قتل رسیده است. خانواده اش اما قبول نکردند.
منبع ایران وایر می گوید: «۲۴دی قبول کردند که جنازه را تحویل بدهند. اما گفتند باید بین ساعت ۸ عصر تا ۴ صبح خاکسپاری کنید. چند بار شماره های ناشناس تماس گرفتند و گفتند اگر بخواهید قبل از ساعت ۸ شب خاکسپاری کنید جنازه را برمی گردانیم.»
۲۴دی۱۴۰۴ ساعت ۲۰ وقتی سرمای هوا به منفی ۱۱ درجه سانتیگراد رسیده بود خانواده رضا اسماعیلی به همراه کم تر از ۳۰ همراه با دست و بیل خاک یخ زده و برف گرفته را کنار زدند و رضا به خاک سپردند.
فرد آگاه به ایران وایر می گوید: «رضا همیشه تنها بود. تنها کار کرد تنها پول درآورد تنها کمک خرج خانواده اش بود. تنها مغازه اش را اداره کرد. تک وتنها هم در یک ده دور افتاده به خاک سپرده شد. عشق هایش همسرش بودند و بوکس. نگذارید که نامش هم تنها بماند.»