وقتی تیراندازی شروع شد امیررضا میرزایی به همراه چند نفر از نزدیکانش به کوچه های فرعی پناه بردند اما او جدا افتاد. او سرک کشید که ببیند بقیه کجا هستند که در همان موقع با گلوله ای به سر و گردنش اصابت کرد.
به گفته یک مبنع آگاه که با بخش راستی آزمایی بی بی سی فارسی صحبت کرده است شخصی او را سوار خودرو می کند که به بیمارستان ببرد این شخص به خانواده امیررضا خبر می دهد که به بیمارستان امام سجاد بروند و و او هم به همراه امیررضا در راه بیمارستان است. اما وقتی خانواده به آن بیمارستان و چند مرکز درمانی دیگر مراجعه می کنند اثری از امیررضا نمی یابند.
ساعاتی بعد در حیاط یکی از بیمارستان ها همان مرد را می بینند. او به آن ها می گوید چون امیررضا جان باخته بود پیکرش را به پارکینگ خانه خودشان منتقل کرده تا ماموران جنازه را نبرند.
مادر و خواهرش پیکر امیررضا را به پارکینگ منزل خودشان منتقل می کنند و تا صبح همان جا نگه می دارند. یکی از همسایه ها می گوید ممکن است هنوز نبض داشته باشد بنابراین دوباره او را به بیمارستان می برند.
به گفته خانواده در بیمارستان پیکر او ناپدید می شود و تا چند روز خبری از او در دست نیست. پدرش از صبح تا عصر در کهریزک به جست وجو می پردازد و کاورهای اجساد را یکی یکی باز می کند تا سرانجام پیکر پسرش را پیدا می کند.
چند روز بعد همان افرادی که پیکر را به پارکینگ برده بودند به خانه خانواده مراجعه می کنند و می گویند از چند آمبولانس پرسیده اند که آیا او زنده است یا نه و وقتی پاسخ منفی شنیده اند او را به بیمارستان منتقل نکرده اند. »
به گفته این منبع آگاه خانواده امیررضا که اصالتاً اهل سنندج هستند به شدت تحت فشار و تهدید نیروهای امنیتی بودند تا اعلام کنند او بسیجی بوده است.
« از فرمانداری نیز بارها با آن ها تماس گرفته شده تا او را «شهید» اعلام کنند اما خانواده این موضوع را نپذیرفته اند. مراسم خاکسپاری در سکوت و در فضای امنیتی در آرامستان دارالسلام اسلامشهر برگزار شد.»
