به گفته یک منبع آگاه که با بی بی سی فارسی صحبت کرده است اشکان از عرب های خوزستان بود. فامیلی اصلی شان «عرار شوشتری» است اما «شوشتری» را نگه داشته بودند. خانواده اش چند سال پیش به خاطر شغل اشکان از جنوب به تهران آمده بودند. او در کارخانه تولید دارو در کرج کار می کرد. مادرش را چند سال پیش به دلیل سرطان از دست داده بود.
اشکان در تمام اعتراضات حضور داشت. روز پنج شنبه در اعتراضات شهریار وقتی فضا شلوغ می شود همراهانش به او می گویند «نرو برگرد» اما اشکان می رود و دیگر برنمی گردد. گلوله ای به سرش اصابت می کند.
وقتی دیر می کند و به خانه برنمی گردد خانواده اش هر چه دنبالش می گردند پیدایش نمی کنند. بعد از مدتی او را در کهریزک پیدا می کنند. پدرش چند روز رفت و آمد می کرد تا اجازه بگیرد خودشان جسد را تحویل بگیرند و خاک کنند.
در آن روزها اجساد زیادی آورده بودند. کم کم اجازه می دادند خانواده ها جسدها را تحویل بگیرند. «شنیدیم که بسیاری از کشته شدگان تهران را به خارج از شهر بردند جایی دیگر دفن کردند و به خانواده ها فقط گفتند کجا دفن شان کردند. حتی بدون کفن. تعداد اجساد آن قدر زیاد بود که دیگر پولی هم نمی خواستند و پیکرها را تحویل می دادند.»
پسرعموی اشکان محمدعلی عرار ۳۲ ساله نیز در همان روزها در شوشتر با شلیک گلوله کشته شد.
