«عباس اسحاقی» کوهنورد ۴۰ساله را پنج شنبه ۱۸دی۱۴۰۴ در «تهرانسر» با گلوله جنگی کشتند. نیروهای جمهوری اسلامی تیر جنگی را به پهلوی راست عباس شلیک کردند.
عباس اسحاقی اهل نوشهر بود که از سال ۱۳۹۱ به تهران مهاجرت کرده بود. برادرش هم یک سال بعد از او به تهران مهاجرت کرد و با این که با هم زندگی نمی کردند اما دو برادر بیش از یک دهه یار و یاور هم در تهران بودند.
عباس سه بار قله دماوند تهران و ده ها قله دیگر را فتح کرده بود. ویدیوها و تصاویرش در شبکه های اجتماعی او را ایستاده بر قله های مختلف نشان می دهد. عباس جوانی بود احساساتی که در یک شب به دستور «علی خامنه ای» رهبر جمهوری اسلامی نیروهای مسلح جانش را گرفتند.
شامگاه ۱۸دی وقتی که تلفن ها را هم در پی قطعی اینترنت قطع کردند چند ساعتی می شد که از عباس خبری نبود. بالاخره نیمه شب تلفنش زنگ خورد. حراست بیمارستان «فرهیختگان» پاسخ تماس را داد و به نزدیکان عباس گفت که او گاز اشک آور خورده است. اما عباس تمام کرده بود.
یکی از شهروندان عباس را به بیمارستان رسانده بود. اول عباس را به بیمارستان «فیاض» بردند اما او را نپذیرفتند. بیمارستان بعدی «فرهیختگان» بود. نزدیکان عباس معتقدند که اگر او زودتر به درمان دسترسی پیدا می کرد الان زنده بود.
بیمارستان فرهیختگان از نزدیکان عباس مبلغی بیش از ۱۳میلیون تومان هزینه دریافت کرد. بعد از پرداخت هزینه به نزدیکان عباس گفته شد که باید برای دریافت نامه به کلانتری مراجعه کنند. این پروسه تا ساعت ۱۴ طول کشید. دست آخر هم به خاطر اشتباه تایپی در درج نام خانوادگی عباس پیکرش را به عنوان «مجهول الهویه» به پزشکی قانونی «کهریزک» فرستادند در حالی که او در بیمارستان از سوی نزدیکانش شناسایی شده بود.
حالا نزدیکانش باید راهی پزشکی قانونی کهریزک می شدند. ساعت ۹:۳۰ پیکر عباس اسحاقی پیدا شد. یکشنبه ۲۱دی بالاخره پیکر او را به نزدیکانش تحویل دادند. آن ها هم عباس را برداشتند و به نوشهر بردند.
پیکر عباس اسحاقی دوشنبه ۲۲دی در نوشهر به خاک سپرده شد.
نزدیکانش می گویند که مادر عباس حال وروز خوبی ندارد. جمهوری اسلامی با کشتار هزاران معترض حالا هزاران مادر را در سراسر ایران داغ دار کرده است.
