مسعود مصاحب یک ایرانیاتریشی مسن با تابعیت دوگانه ساکن وین است. او در سال ۱۹۳۷ در ایران متولد شد و در سال ۱۹۶۵ به اتریش نقل مکان کرد و مدرک دکترای مهندسی مکانیک خود را از دانشگاه فنی وین دریافت کرد. پیش از انقلاب اسلامی او در سال های ۱۹۷۷۱۹۷۸ به صورت داوطلبانه برای آژانس بین المللی انرژی اتمی در ایران کار می کرد. او بعدها در شرکت فناوری آلمانی زیمنس مشغول به کار شد و در آنجا مدیر پروژه فنی اولین ماموریت فضایی اتریش بود.
به گفته دختر مصاحب او به صورت داوطلبانه برای انجمن دوستی ایران و اتریش ÖIG که در سال ۱۹۹۱ توسط وزرای خارجه وقت ایران و اتریش تاسیس شد کار می کرد. مصاحب به عنوان دبیرکل این انجمن فعالیت می کرد. تمرکز این انجمن «توسعه روابط اقتصادی بین دو کشور بود و ÖIG با اتاق اقتصادی فدرال اتریش و دفتر تجارت خارجی تهران همکاری نزدیکی داشت.» این گروه اظهار می کند که «تماس های متعددی با مقامات ایرانی دارد و می تواند به طور غیررسمی در ایجاد و حفظ ارتباطات کمک کند.» رژیم مصاحب را در اواخر ژانویه ۲۰۱۹ زمانی که او به همراه هیئتی از MedAustron یک شرکت پرتودرمانی و تحقیقاتی اتریشی که به دنبال تاسیس مرکزی در ایران بود به ایران سفر کرده بود دستگیر کرد. ورنر فاسلابند وزیر دفاع سابق اتریش رئیس ÖIG با توجه به فداکاری مصاحب برای ایجاد همکاری ایران و اتریش از گروگان گرفته شدن او توسط ایرانی ها ابراز تعجب کرد. فاسلابند گفت: «هیچ ارتباطی» بین دستگیری مصاحب و کار مشاوره ای او برای پروژه مدآسترون وجود ندارد. عفو بین الملل اظهار داشت که رژیم در ابتدا او را در اتاق یک هتل بازداشت کرد جایی که او را از خواب محروم کردند و بدون دسترسی به وکیل از او بازجویی کردند و در نهایت او را مجبور به امضای اسناد کردند. سپس او را به زندان اوین تهران که به طرز بدنامی بی رحم است منتقل کردند جایی که هفته ها در سلول انفرادی قرار گرفت از مراقبت های بهداشتی محروم شد به آزار جسمی تهدید شد از خواب محروم شد و اجازه دسترسی به وکیل را نداشت. از آنجا که ایران تابعیت دوگانه را به رسمیت نمی شناسد به مصاحب دسترسی کنسولی اتریش داده نشده است. عفو بین الملل در نوامبر ۲۰۲۰ هشداری منتشر کرد و ادعا کرد که مصاحب از «بیماری های جدی پزشکی از جمله نارسایی قلبی و کلیوی دیابت و فشار خون بالا رنج می برد که برای آنها به مراقبت های پزشکی تخصصی مداوم و دسترسی روزانه به دارو نیاز دارد.» عفو بین الملل گفت که رژیم از ملاقات او با متخصص قلب در خارج از زندان خودداری کرد. در ژانویه ۲۰۲۱ یک فایل صوتی مخفی از مصاحب منتشر شد. در آن او از شنوندگان التماس می کرد که «به من کمک کنند و مرا از این جهنم نجات دهند». او گفت که از بیماری های متعددی از جمله دیابت دریچه قلب معیوب نوروپاتی بیماری کیستیک ریه و کیست کلیه رنج می برد. مصاحب افزود که او همچنین سکته مغزی کرده نه دور دیالیز کلیه انجام داده و به کوید۱۹ مبتلا شده است. دختر مصاحب افزود که او «اکنون از آسم تنگی نفس و افسردگی شدید رنج می برد.» مصاحب نزدیک به یک سال قبل از محاکمه اش که در ۴ ژانویه ۲۰۲۰ آغاز شد در زندان به سر برد. طبق گزارش یک حساب توییتری طرفدار مصاحب در ۲۰ مه دادگاه انقلاب او را به جرم جاسوسی به ده سال زندان محکوم کرد و دادگاه تجدیدنظر در ۱۳ ژوئیه حکم مصاحب را تایید کرد. با این حال الجزیره تا ۱۱ اوت گزارشی مبنی بر محکومیت مصاحب منتشر نکرد. در ۲ ژوئن ۲۰۲۳ سخنگوی دولت بلژیک از آزادی این سه نفر خبر داد و گفت که این دو ایرانی تابعیت دوگانه اتریشی دارند. این سخنگو ادعا کرد که ایران این سه نفر را در ازای اسدالله اسدی دیپلمات ایرانی به عنوان بخشی از مبادله زندانیان آزاد کرده است. ایران همچنین هفته گذشته اولیویه واندکستیل تبعه بلژیکی را آزاد کرد. سه زندانی آزاد شده که آقای مصاحب یکی از آنها بود برای آزمایش های پزشکی در عمان توقف داشتند. عمان مدت هاست که در تعاملات بین غرب و ایران طرف گفتگو بوده است. این کشور تاکنون برای آزادی چندین شهروند خارجی و افراد دارای تابعیت دوگانه میانجیگری کرده است.
Masoud Mosaheb
مسعود مصاحب
Massud Mossaheb is an elderly IranianAustrian dual national based in Vienna. He was born in 1937 in Iran and moved to Austria in 1965 attaining a doctorate in mechanical engineering from the Vienna University of Technology. Before the Islamic Revolution he worked in Iran for the International Atomic Energy Agency in 1977–78. He later worked for the German technology company Siemens where he was the technical project manager of Austrias first space mission.
According to Mossahebs daughter he worked pro bono for the IranianAustrian Friendship Society ÖIG founded in 1991 by the then–foreign ministers of Iran and Austria. Mossaheb served as secretarygeneral of the society. Its focus was “developing economic relations between the two countries with ÖIG acting in close cooperation with the Austrian Federal Economic Chamber and the Tehran Foreign Trade Office.” The group states it “has numerous contacts with Iranian authorities and can informally assist in initiating and maintaining contacts.”
The regime arrested Mossaheb in late January 2019 when he travelled to Iran with a delegation from MedAustron an Austrian radiation therapy and research firm seeking to establish a centre in Iran. The president of ÖIG former Austrian defence minister Werner Fasslabend expressed surprise that the Iranians took Mossaheb as a hostage given the latters devotion to building IranianAustrian cooperation. “There is no connection” between Mossahebs arrest and his consulting work for the MedAustron project” Fasslabend said.
Amnesty International stated that the regime initially detained him in a hotel room where they deprived him of sleep and questioned him without access to legal counsel eventually forcing him to sign documents. He was then transferred to Tehrans notoriously brutal Evin Prison where he was placed in solitary confinement for weeks refused health care threatened with physical abuse denied sleep and not permitted access to legal counsel. Because Iran does not recognize dual citizenship Mossaheb has not been granted Austrian consular access.
Amnesty International released an alert in November 2020 claiming Mossaheb suffers from “serious medical conditions including heart and kidney failure diabetes and high blood pressure for which he needs ongoing specialist medical care and daily access to medication.” Amnesty said the regime refused to let him see a cardiologist outside the prison.
In January 2021 a secret audio recording of Mossaheb was released. In it he pled with listeners to “help me and rescue me from this hell.” He said he suffers from multiple medical illnesses including diabetes a faulty heart valve neuropathy cystic lung disease and a kidney cyst. Mossaheb added that he also had a stroke received nine rounds of kidney dialysis and contracted COVID19. Mossahebs daughter added that he “now suffers from asthma shortness of breath and severe depression.”
Mossaheb languished in prison for nearly one year before his trial which commenced on January 4 2020. According to a proMossaheb Twitter account on May 20 the Revolutionary Court sentenced him to ten years imprisonment for espionage and an appeals court upheld Mossahebs sentence on July 13. However alJazeera did not report that Mossaheb had been convicted until August 11.
On 2 June 2023 a spokesperson for the Belgian government reported the release of the three saying the two Iranians had dual Austrian nationality. The spokesperson claimed Iran released the three in return for Iranian diplomat Assadollah Assadi as part of a prisoner swap which also saw Iran releasing Belgian national Olivier Vandecasteele last week.
Three released prisoners who Mr Mosaheb was one of them had a stop in Oman for medical tests. Oman has long been an interlocutor in interactions between the West and Iran. The country has so far mediated the release of several foreign citizens and dual nationals.
