A resident of Phase One Andisheh, named Amirhossein, was fatally shot on the main boulevard of Phase One Andisheh in Shahriar. The bullet entered through his shoulder and struck his heart.
It has been reported that Amirhossein was alone during the street commotion when the shooting began. Individuals present on the boulevard, who knew him through mutual friends, attempted to transport him to a hospital. They stopped a white Peugeot Pars vehicle, placed Amirhossein's body inside, and requested the driver to take him to the hospital. None of these individuals accompanied the driver.
During that time, phone lines were down. Once the lines were restored, local shopkeepers informed Amirhossein's friends about the incident, which subsequently reached his family. Amirhossein lived alone in Andisheh, while his family resided in Azimieh, Karaj.
His family and friends began searching, checking various hospitals and even morgues. This search continued for three days. It was reported that during this period, some medical staff admitted injured individuals under false names for their safety and to prevent inquiries.
On the fourth day, the family was advised to visit Kahrizak for their search. There, they encountered Amirhossein's lifeless body.
Amirhossein was laid to rest at the Imamzadeh Heydar cemetery in Karaj. The family stated that they were not permitted to photograph Amirhossein's body, which was transported to the burial site wrapped in a shroud by ambulance. His face was uncovered briefly to allow his mother to see him.
امیرحسین، ساکن فاز یک اندیشه، در بلوار اصلی فاز یک اندیشه شهریار با شلیک گلوله ای از پشت هدف قرار گرفت و جان باخت. گلوله از ناحیه کتف وارد بدن او شد و به قلبش اصابت کرد.
گزارش شده است که امیرحسین در شلوغی های خیابان هنگام شروع تیراندازی تنها بود. افرادی که در همان بلوار حضور داشتند و او را از طریق دوستان مشترک می شناختند، تلاش کردند او را به بیمارستان برسانند. آن ها یک خودروی پژو پارس سفید را متوقف کردند و پیکر امیرحسین را داخل خودرو گذاشتند و از راننده خواستند او را به بیمارستان منتقل کند. هیچ یک از آن افراد همراه راننده نرفتند.
در آن ساعات خطوط تلفن قطع بود. پس از وصل شدن تلفن ها، کسبه ماجرا را به دوستان امیرحسین اطلاع دادند و از این طریق خانواده او در جریان قرار گرفت. امیرحسین به تنهایی در اندیشه زندگی می کرد و خانواده اش در عظیمیه کرج بودند.
خانواده و دوستان او جست وجو را آغاز کردند و بیمارستان های مختلف و حتی سردخانه ها را بررسی کردند. این پیگیری ها سه روز ادامه داشت. گزارش شده است که در آن زمان شماری از کادر درمان برای امنیت مجروحان و جلوگیری از پیگیری، آن ها را با نام های جعلی بستری می کردند.
در روز چهارم، به خانواده گفته شد برای جست وجو به کهریزک مراجعه کنند. خانواده در کهریزک با پیکر بی جان امیرحسین روبه رو شدند.
امیرحسین در آرامگاه امامزاده حیدر کرج به خاک سپرده شد. خانواده می گویند اجازه عکاسی از پیکر امیرحسین داده نشد و پیکر او به صورت کفن پیچ با آمبولانس به محل دفن منتقل شد و تنها برای لحظاتی صورت او را باز کردند تا مادرش بتواند او را ببیند.
