Mohsen Rashidi, a Christian citizen of Bakhtiari origin, was killed on 9 January 2026 during a protest in Baharestan, Isfahan. Reports indicate that he approached to assist his injured friend but was beaten by security forces. Mohsen managed to escape the officers but returned to the scene to help his friend after the forces dispersed. At this point, he was shot from behind, with the bullet striking his thigh.
It was reported that officers stationed outside the hospital prevented Mohsen and his companions from entering the emergency room, denying him access to medical care. As a result, Mohsen Rashidi died from severe bleeding. His family searched for him for five days without knowing his fate. After this period, they paid a sum to have his name checked on the list of victims, confirming his death. The family was asked to sign a form claiming Mohsen was a member of government forces and was killed by protesters, but they refused. Ultimately, his body was handed over to them only after a payment was made.
Security authorities did not permit the family to hold a funeral or mourning ceremony, and even the installation of a gravestone was not allowed. During the protest, his accompanying friend was also shot in the chest.
محسن رشیدی، شهروند مسیحی و اصالتاً بختیاری، در تاریخ 19 دی 1404 در جریان یکی از تجمعات اعتراضی در بهارستان اصفهان کشته شد. گزارش ها حاکی از آن است که او برای کمک به دوست مجروحش به سمت او رفته بود، اما توسط مأموران امنیتی مورد ضرب و شتم قرار گرفت. محسن موفق شد از دست مأموران فرار کند، اما پس از پراکنده شدن نیروها، دوباره به صحنه بازگشت تا به دوستش کمک کند. در این زمان، او از پشت سر هدف گلوله جنگی قرار گرفت و گلوله به ناحیه ران پای او اصابت کرد.
گفته شده است که مأموران مستقر در مقابل بیمارستان مانع ورود محسن و همراهانش به اورژانس شدند و او به خدمات درمانی دسترسی پیدا نکرد. در نتیجه، محسن رشیدی بر اثر خونریزی شدید جان باخت. خانواده او به مدت پنج روز در جستجوی او بودند و از سرنوشتش بی خبر ماندند. پس از این مدت، با پرداخت مبلغی، نام او را در فهرست قربانیان جستجو کردند و کشته شدن او تأیید شد. به خانواده پیشنهاد شد فرمی را امضا کنند که در آن ادعا می شد محسن عضو نیروهای حکومتی بوده و توسط معترضان کشته شده است، اما خانواده این درخواست را نپذیرفتند. در نهایت، پیکر او تنها در ازای پرداخت مبلغی به آنان تحویل داده شد.
مقامات امنیتی به خانواده او اجازه برگزاری مراسم تشییع جنازه یا مراسم سوگواری ندادند و حتی اجازه نصب سنگ قبر نیز صادر نشد. در این تجمع، دوست همراه او نیز از ناحیه قفسه سینه هدف تیراندازی قرار گرفت.
