Tahsin Miri was one of those hundreds and thousands of beautiful souls who are marginalized in all social spheres and daily life and are in such poverty and desperation that they have no other way to go but to work, people who carry what they carry and not the weight of several tens of kilos of goods. A small thing that does not even provide enough for their lives, which is a long history of oppression, exploitation, discrimination and occupation that is mixed with the smell of gunpowder and death. Kolbrani whose killing has not stopped even for a day for many years. Kolbarans who are killed in the mountains and in those fake borders and under that cursed flag, or are killed in the street for the crime of protest.
Tahsin Miri was the breadwinner of the family and made a living through kolbari. On Sunday, November 20, 2022, during the Jina revolution, he lost his life by being shot by repressive forces in the city of Javanrood.
تحسین میری یکی از آن صدها و هزاران جان های زیبایی بود که در تمامی ساحات اجتماعی و زندگی روزمره به حاشیەرانده شدە و در چنان فقر و استیصالی قرار گرفتەاند که جز کولبری راه دیگری پیش رو ندارند، کولبرانی که آن چه بر دوش می کشند نه سنگینی چند ده کیلو کالای ناچیزی که حتی کفاف زندگی شان را نمی دهد، که تاریخ بلندی از ستم، استثمار، تبعیض و اشغالگری است که با بوی باروت و مرگ عجین شده است. کولبرانی که سال هاست حتی برای یک روز هم کشتارشان متوقف نشده است. کولبرانی که در کوهستان و در آن مرزهای ساختگی و زیر آن پرچم نفرین شده کشته می شوند و یا در خیابان به جرم اعتراض به قتل می رسند.
تحسین میری نان آور خانواده بود و از طریق کولبری امرار معاش می کرد که روز یک شنبه ۲۹ آبان ماه ۱۴۰۱ در جریان انقلاب ژینا در شهر جوانرود با تیراندازی نیروهای سرکوبگر جانش را از دست داد.
