Hamidreza Hadadi-Shandiz, a resident of Shandiz, Mashhad, passed away on the evening of 8 January 2026 during the January protests due to a gunshot wound.
Hamidreza was an energetic and hardworking young man who was pursuing his studies at university while striving to build an independent future. He had a keen interest in sports, playing football professionally and actively participating in bodybuilding. For him, sports were not just a hobby but an integral part of his life and identity.
He had also learned mobile phone repair professionally and planned to start his career by opening a shop. His family, particularly his father, were working to provide the necessary conditions for him to start this business so that Hamidreza could stand on his own and build the future he had planned.
According to accounts from family acquaintances, on the evening of 8 January, Hamidreza was shot in front of the Basij base in Shandiz. The bullet struck his lung, and the severity of the injuries led to his death.
After Hamidreza's passing, his family expressed disagreement with the official narratives regarding his identity and portrayal. According to family acquaintances, some organisations attempted to label him as a "Basiji" and "martyr," but the family did not accept these titles.
Additionally, it was reported that the family was offered a proposal that, if they accepted the title of "martyr," they would receive a sum from the insurance that Hamidreza's father had paid over the years. The family rejected this offer, emphasising that they did not want their son's identity and story to be altered by a narrative they did not agree with.
حمیدرضا حدادی شاندیز، اهل شاندیز مشهد، در شامگاه ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات دی ماه بر اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داد.
حمیدرضا جوانی پرانرژی و پرتلاش بود که در کنار تحصیل در دانشگاه، برای ساختن آینده ای مستقل تلاش می کرد. او علاقه زیادی به ورزش داشت و به صورت حرفه ای فوتبال بازی می کرد و در رشته بدنسازی نیز فعالیت جدی داشت. ورزش برای او تنها یک سرگرمی نبود؛ بخشی از زندگی و هویت او بود.
او همچنین تعمیرات تلفن همراه را به صورت تخصصی یاد گرفته بود و قصد داشت با راه اندازی یک مغازه، مسیر شغلی خود را آغاز کند. خانواده اش، به ویژه پدرش، در تلاش بودند شرایط لازم را برای شروع این کار فراهم کنند تا حمیدرضا بتواند روی پای خود بایستد و آینده ای که برای آن برنامه ریزی کرده بود بسازد.
بر اساس روایت نزدیکان خانواده، شامگاه ۱۸ دی ماه، حمیدرضا در مقابل پایگاه بسیج شاندیز هدف تیراندازی قرار گرفت. گلوله به ناحیه ریه او اصابت کرد و شدت جراحات باعث مرگ او شد.
پس از جان باختن حمیدرضا، خانواده او اعلام کردند که با روایت های رسمی درباره هویت و نحوه معرفی او موافق نیستند. به گفته نزدیکان خانواده، برخی نهادها تلاش کردند او را با عنوان «بسیجی» و «شهید» معرفی کنند، اما خانواده این عنوان را نپذیرفتند.
همچنین طبق گفته نزدیکان، پیشنهادی به خانواده ارائه شد که در صورت پذیرش عنوان «شهید»، مبلغی از محل بیمه ای که پدر حمیدرضا طی سال ها برای او پرداخت کرده بود به خانواده تعلق گیرد. خانواده این پیشنهاد را رد کردند و تأکید کردند که نمی خواهند هویت و سرگذشت فرزندشان با روایتی که آن را قبول ندارند تغییر داده شود.
