Ghazal Nourian, the youngest child in her family, was born in Tehran on 2 November 1993. She had a strong interest in mathematics, a passion inherited from her father, a civil engineer, who often solved mathematical problems with her. Ghazal was fascinated by numbers and geometric shapes, frequently asking questions about mathematics and physics.
In 2011, Ghazal was admitted to the Sharif University of Technology to study materials engineering. Her father passed away from a heart attack when she was fourteen. Her family made efforts to prevent her from succumbing to grief. She continued her education with a master's degree at the University of Tehran while also teaching mathematics, physics, and English.
Ghazal pursued further studies at Western University. In 2019, she was a doctoral student and visited her mother in Iran between semesters. Her mother had arranged to visit her for Nowruz in 2020. Ghazal expressed concern about a potential conflict in Iran before boarding a flight.
Throughout her life, Ghazal had a passion for travel and visited various countries, often sharing her experiences and seeking new places to explore. Ultimately, she boarded a flight that did not reach its destination. Her family and friends continue to remember her and cherish her memories.
غزل نوریان، فرزند سوم و آخر خانواده، در یازدهم آبان 1372 در تهران به دنیا آمد. او علاقه زیادی به ریاضیات داشت که از پدرش به ارث برده بود. پدر غزل، مهندس راه و ساختمان، در کنار او به حل مسائل ریاضی می پرداخت. غزل به اعداد و اشکال هندسی علاقه مند بود و سوالات زیادی درباره ریاضیات و فیزیک مطرح می کرد.
غزل در سال 1390 در رشته مهندسی مواد در دانشگاه شریف پذیرفته شد. پدرش در چهارده سالگی او بر اثر سکته قلبی درگذشت. خانواده تلاش کردند تا غزل دچار اندوه نشود. او تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران ادامه داد و همزمان به تدریس ریاضیات، فیزیک و زبان انگلیسی پرداخت.
غزل برای ادامه تحصیل به دانشگاه وسترن اونتاریو رفت. او در سال 1398 دانشجوی دکترا بود و بین دو ترم به دیدار مادرش در ایران رفت. مادرش برای نوروز 1399 بلیت گرفته بود تا سال تحویل را کنار غزل باشد. غزل هنگام سوار شدن به هواپیما نگران بود و از جنگ احتمالی در ایران صحبت می کرد.
غزل در طول زندگی خود به سفر علاقه مند بود و به کشورهای مختلفی سفر کرد. او همیشه از تجربیات خود در سفرها صحبت می کرد و به دنبال کشف مکان های جدید بود. غزل در نهایت سوار هواپیمایی شد که به مقصد خود نرسید. خانواده و دوستان او همچنان به یاد او هستند و از خاطراتش یاد می کنند.
