Nima Jafari, a Kurdish resident from Ivan in Ilam Province, was reportedly killed under torture after being detained by intelligence forces in Bandar Abbas. Reports indicate that this individual was arrested by intelligence forces on 6 February 2026 and died in custody a few days later. His body was transferred to his hometown under the supervision of security forces. The Jafari family has been pressured to state that his cause of death was suicide.
Reports further indicate that Nima Jafari's body was handed over to his family in Bandar Abbas after legal procedures. Security forces closely monitored the return of his body from Bandar Abbas to Ivan. Additionally, the Jafari family has been threatened against publicising the news of their son's death and are required to declare it as a suicide.
Previously, Nima Jafari was a member of the Komala Party of Kurdistan in the Kurdistan Region for two years. He left the party before the Jin, Jiyan, Azadi movement and returned to his hometown. Upon returning to Iran, he participated in this movement, which led to his arrest and interrogation. Due to a lack of job opportunities in Ilam Province, Nima Jafari had moved to Bandar Abbas, where he worked as a labourer at Shahid Rajaee Port.
نیما جعفری، شهروند کرد اهل ایوان غرب استان ایلام، پس از بازداشت توسط نیروهای اداره اطلاعات در بندرعباس، تحت شکنجه کشته شد. گزارش ها حاکی از آن است که وی در تاریخ ١٧ بهمن ماه ١٤٠٤ توسط نیروهای اداره اطلاعات بازداشت و پس از چند روز در بازداشتگاه جان باخت. پیکر وی با نظارت نیروهای امنیتی به زادگاهش منتقل شد. خانواده جعفری تحت فشار قرار گرفته اند تا علت مرگ او را خودکشی عنوان کنند.
گزارش ها نشان می دهد که پیکر نیما جعفری پس از طی مراحل قانونی در بندرعباس به خانواده اش تحویل داده شده است. نیروهای امنیتی نظارت شدیدی بر بازگرداندن پیکر وی از بندرعباس به ایوان داشته اند. همچنین، خانواده جعفری نسبت به رسانه ای کردن خبر مرگ فرزندشان تهدید شده اند و باید اعلام کنند که او خودکشی کرده است.
نیما جعفری پیشتر به مدت دو سال به عنوان عضو حزب کومله کردستان در اقلیم کردستان فعالیت داشته و قبل از جنبش ژن ژیان ئازادی از این حزب جدا شده و به زادگاهش بازگشته بود. وی پس از بازگشت به ایران در این جنبش فعالیت داشته و به همین دلیل بازداشت و مورد بازجویی قرار گرفته بود. نیما جعفری به دلیل نبود فرصت های شغلی در استان ایلام به بندرعباس رفته و در اسکله شهید رجایی به کارگری مشغول بود.
