Ebrahim Zalzadeh

ابراهیم زال زاده

Nationality : Iranian
Age: 50 (1947-02-24)
Status: Murdered
Health: Deceased
1997-04-01
Date: 2026-07-15
City: Tehran
Province: Tehran
Country: Iran
Health Status: Deceased
1997-04-01
Status: Murdered
On February 24, 1997, which was the birthday of Ebrahim Zalzadeh, a lawyer, writer, journalist, and director of the Ebtikar and Bamdad cultural and publishing institute, he disappeared in Tehran. Thirty-seven days after his disappearance, on April 1, 1997, his lifeless body, which had been stabbed with a machete, was found in the deserts of Yaftabad around Tehran. Just a few months after his murder, Dariush and Parvaneh Forouhar, Mohammad Mokhtari, Mohammad Jafar Pouyandeh, and Hamid Hajizadeh were also killed. The regime's security executioners had slashed Ebrahim with 17 machete blows to his chest and back, crushed his ten fingers (break the poisoned pens - Khamenei), and then abandoned his body in the deserts of Yaftabad.

Ebrahim Zalzadeh, an Iranian journalist and publisher, was born on 24 February 1947. He was known for his belief that the Cinema Rex fire in Abadan was politically motivated and carried out by revolutionaries in 1979. He authored a book titled "The Reality of Cinema Rex," which led to security agents raiding his home two months before his death, seizing all his manuscripts and computer files.

Zalzadeh published an article in the publication "Meyar," where he served as editor-in-chief. This article became his last. In the article, he addressed the then-President, stating that no regime in Iran had been stable and warned that if the regime failed to learn from history and align with the people's demands, it would be overthrown. Following the publication of this editorial, "Meyar" was shut down, and Zalzadeh was subsequently abducted and killed.

A day before his abduction, Zalzadeh's brother, who was travelling from Germany to Baku, invited him to visit Baku for a reunion. Zalzadeh responded that he was likely under a travel ban and felt he was being closely followed. This was the last time his brother, Hossein Zalzadeh, spoke to him.

The following day, while returning from his office, Zalzadeh purchased a bouquet of jasmine for his wife from a florist near his home. Five days later, his car was found on Tavanir Street in Tehran. Inside, his press card was discovered under the seat, and the jasmine bouquet was on the back seat. According to his brother, the placement of the press card was a signal indicating his abduction, a prearranged message with his friends in case of such an event.

Zalzadeh remained missing for 37 days. During this period, security forces repeatedly advised his family not to disclose any information, claiming they had leads. After 37 days, authorities informed the family that Zalzadeh had been killed, and his body was found in the deserts of Yaftabad. His body bore 17 stab wounds to the chest, a severed throat, and both his fingers were broken.

His brother stated that the breaking of his fingers was symbolic, referencing a statement by Ayatollah Khomeini about breaking the "poisoned pens" of journalists. Zalzadeh's burial was conducted swiftly and under security presence, without allowing the family to inform friends and relatives.

When his wife sought answers about the closure of his case, she was directed to the judiciary's office, specifically the Islamic Human Rights Commission. There, she was warned to remain silent or face consequences.

Ebrahim Zalzadeh attended school with Saeed Hajjarian, who at the time of Zalzadeh's murder was a member of the Presidential Strategic Centre and later an advisor to then-President Mohammad Khatami. Hossein Zalzadeh contacted Hajjarian, asking why Ebrahim was killed, and was told that Saeed Emami was responsible and that Ebrahim had long been on the list of chain murders.

ابراهیم زال زاده متولد ۵ اسفند ۱۳۲۵ و روزنامه نگار و ناشر ایرانی است.
وی از جمله افرادی است که اعتقاد داشت آتش سوزی سینما رکس آبادان با هدف سیاسی و توسط انقلابیون ۵۷ انجام شده و کتابی با نام واقعیت سینما رکس نوشت که مأموران امنیتی، دو ماه پیش از قتلش شبانه به خانه اش ریختند و همه دست نوشته ها و فایل های کامپیوتری او را ربودند.
در نشریه معیار که مدیر مسئولی آن را نیز بر عهده داشت مقاله ای منتشر کرد که آخرین مقاله او شد.
وی خطاب به اکبر هاشمی رفسنجانی در آن مقاله نوشته بود:
«آقای رئیس جمهور هیچ رژیمی در ایران پایدار نبوده و شما بهتر می دانید که اگر رژیم نتواند از تاریخ درس بگیرد و منطبق با خواست های مردم حرکت نکند سرنگون خواهد شد.»
نشریه «معیار» بعد از انتشار این سرمقاله توقیف شد و ابراهیم زال زاده مدتی بعد ربوده و به قتل رسید.
برادرش می گوید: «یکی از دفتر رفسنجانی به من گفت، آقای هاشمی وقتی این سرمقاله را خوانده خیلی عصبانی شده و گفته کسی نیست که این را خفه کند یا این را آرام کند؟ بلافاصله مجله را بستند و بعد از مدتی هم این اتفاق برایش افتاد.»
یک روز قبل از ربوده شدن ابراهیم زال زاده برادر او که از آلمان راهی باکو بود، از او می خواهد که به باکو سفر کند تا دیداری تازه شود، اما در پاسخ می شنود که «احتمالا ممنوع الخروجم و عجیب مثل سایه دنبالم هستند.»
این آخرین باری است که حسین زال زاده با برادرش صحبت می کند و صدای او را می شنود.
فردای همان روز در راه بازگشت از دفترش، سر خیابانی که منزلش آن جا بود، از یک گلفروشی در فاصله بسیار نزدیک به منزل برای همسرش دسته گل یاس می گیرد و به سمت خانه حرکت می کند.
بعد از پنج روز ماشین ابراهیم در خیابان توانیر تهران پیدا می شود. زیر صندلی اش کارت خبرنگاری ابراهیم و روی صندلی پشت، گل یاسی که برای همسرش خریده بود یافت می شود.
انداختن کارت خبرنگاری زیر صندلی، به گفته برادر زال زاده، پیامی بود که حکایت از ربودن او داشت؛ پیامی که نتیجه قرار ابراهیم زال زاده با دوستانش بود مبنی بر این که اگر ربوده شدند یا اتفاقی افتاد، کارت خبرنگاری را جایی بیندازند تامشخص شود که هستند.
مفقود شدن ابراهیم زال زاده ۳۷ روز طول می کشد.
در این فاصله بارها نیروهای امنیتی به خانواده گفته بودند سرنخ هایی دارند که بهتر است آنها اطلاع رسانی نکنند.
«می گفتند هیچ اطلاعی به کسی ندهید و حرفی در مورد او نزنید تا ما بتوانیم پی گیری کنیم.
۳۷ روز بعد از اداره آگاهی اطلاع می دهند کشته شده و جسد را در بیابان های یافت آباد پیداکرده اند.
۱۷ ضربه چاقو روی قفسه سینه و بریده شدن شاهرگ گلوی او.
هر دو انگشت او نیز شکسته شده بود.
برادرش گفته است: «قبلش انگشتانش را شکسته بودند. یعنی عملاً همان صحبتی که خمینی کرده بود و گفته بود قلم های مسموم روزنامه نگاران را بشکنید. آن موقع هم قلم ابراهیم را شکاندند. یعنی انگشتانش را، هر ده انگشتش را، شکانده بودند.»
با پیدا شدن پیکر زال زاده پرونده او نیز مختومه می شود خاکسپاری او بدون دادن اجازه به خانواده برای اطلاع دادن به دوستان و بستگان و بصورت سریع با حضور نیروهای امنیتی انجام می شود.
پس از پیگیری همسرش برای علت مختومه شدن پرونده او به او می گویند به دفتر قوه قضائیه مراجعه کند، دفتری به اسم کمیسیون حقوق بشراسلامی، آنجا به صراحت به همسرش می گویند:«یا ساکت می شوی یا ساکتت می کنیم.»
ابراهیم زال زاده با سعید حجاریان هم مدرسه ای بود.
او هنگام قتل ابراهیم زال زاده عضو وقت مرکز استراتژیک ریاست جمهوری، و بعدتر در زمان افشای قتل ها مشاور محمد خاتمی، رئیس جمهور وقت، بود و به گفته حسین زال زاده، پی گیر قتل های زنجیره ای. با حجاریان تماس می گیرد و می پرسد چرا ابراهیم را کشتید؟ و پاسخ می شنود که «سعید امامی کشته و مدت های مدیدی بود که ابراهیم در لیست قتلهای زنجیره ای قرار داشته.»
17:41 · 22 Nov 2024
I

Help Complete This Report with Your Input

To send a correction or message, please sign in with Google. No subscription is needed.