During the protests in Iran on 7 December 2022, Alireza Khoshkar Bayati was shot by Islamic Republic forces in Marzdaran Boulevard, Tehran. The bullet struck his right hand and passed through his lung and heart. Instead of being taken to a hospital, he was brought to a police station, where he died hours later.
In the late hours of 7 December 2022, officers on motorcycles pursued Alireza Khoshkar Bayati's car in Marzdaran Boulevard, Tehran. They broke the window of his vehicle and shot him from a very close range. The bullet, fired from a close distance, hit his hand and entered his lung through his arm. Eyewitnesses informed his family that the shooter was a uniformed member of the police force. Security forces took him to a police station instead of a hospital, and after several hours of bleeding, his lifeless body was eventually transferred to a hospital.
Alireza had recently married and was only a few weeks away from his 31st birthday. His wife, Niloufar Davoudi, became a prominent figure in seeking justice in the years following his death, keeping his memory alive.
علیرضا خوشکار بیاتی در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران در تجمعات اعتراضی ۱۶ آذر در بلوار مرزداران تهران هدف گلولهٔ مستقیم مأموران جمهوری اسلامی قرار گرفت و گلوله به دست راست اصابت کرده و از ریه و قلب او رد شده و مأموران او را به جای بیمارستان به کلانتری بردند اما او پس از ساعاتی کشته شد.
در ساعات پایانی روز ۱۶ آذر، مأموران در بلوار مرزداران تهران با موتور، خودروی علیرضا خوشکار بیاتی را تعقیب و شیشه خودروی شخصی علیرضا خوشکار بیاتی را شکسته و از فاصله بسیار نزدیک به او شلیک کردند. او با گلوله جنگی و از فاصله نزدیک هدف قرار گرفته و گلوله پس از برخورد با دست، از ناحیه بازو وارد ریه او شده است. شاهدان عینی به خانواده علیرضا خوشکار بیاتی گفته اند مأمور شلیک کننده به او از پرسنل نیروی انتظامی بوده و لباس فرم به تن داشته است. سپس نیروهای امنیتی او را به جای انتقال به بیمارستان، به کلانتری بردند و سرانجام پس از چند ساعت خونریزی، جسم بی جان او را به بیمارستان منتقل کردند.
علیرضا به تازگی ازدواج کرده بود و تنها چند هفته تا تولد ۳۱ سالگی اش باقی مانده بود. همسرش، نیلوفر داودی، در سال های پس از جان باختن او به یکی از چهره های دادخواهی تبدیل شد و یاد و نام او را زنده نگه داشت.
