راحله لیندبرگ، مادری مهربان، همسری فداکار و زنی بااراده بود که زندگی اش را بر پایه عشق و تلاش بنا کرد. او به همراه همسرش «میکه لیندبرگ» و دو پسرش، «اریک» و «امیل»، در کشور سوئد زندگی می کرد. راحله که پیوندی عمیق با ریشه های ایرانی خود داشت، همواره در تلاش بود تا میان زندگی مدرن در غربت و اصالت شرقی خود توازن برقرار کند.
راحله برای اطرافیانش نماد آرامش و مدیریت بود؛ زنی که خانه اش در سوئد همواره با نور شمع و بوی خوش غذا گرم می شد و آغوشش امن ترین پناهگاه برای فرزندانش بود. او با دقت و عشقی وصف ناپذیر، پسرانش را به یادگیری زبان فارسی تشویق می کرد و هر سال با اشتیاقی وصف ناپذیر مقدمات سفر به ایران را فراهم می کرد تا فرزندانش گرمای خانواده و خاک مادری را حس کنند.
در دی ماه ۱۳۹۸، راحله به همراه تمام اعضای خانواده اش برای گذراندن تعطیلات سال نو میلادی به ایران آمد؛ سفری که قرار بود تجدید دیداری شاد باشد. اما در سحرگاه ۱۸ دی ۱۳۹۸، راحله لیندبرگ به همراه همسر و دو فرزند خردسالش، مسافر پرواز PS752 بود. او در فاجعه ی شلیک موشک های سپاه پاسداران، در حالی که تمام دارایی و عشق زندگی اش را در آغوش داشت، جان باخت. راحله که همیشه دغدغه ی خستگی های خانواده را داشت و دستان کوچکش تسکین دهنده بود، به همراه همسر و کودکانش در یک لحظه از میان رفتند و خانه ای روشن در سوئد را برای همیشه تاریک و سوت وکور باقی گذاشتند.
