Mehran Raouf is a well-known labour activist and advocate for workers' rights in Iran. He has been involved in supporting labour demands, independent union formation, improving working conditions, and defending workers' rights for many years. Raouf holds dual Iranian-British citizenship and is also recognised as an English language instructor. He completed his studies in mechanical engineering in the United Kingdom and spent a significant amount of time in Iran in subsequent years.
Mehran Raouf's social and labour activities have primarily focused on supporting workers' rights, the freedom to form independent labour unions, protesting against violations of fundamental labour rights, and solidarity with other labour activists. Reports from human rights organisations and independent media have described his activities as peaceful and within the framework of defending workers' rights.
On 16 October 2020, Mehran Raouf was arrested by security forces at his home in Tehran. Following his arrest, he was held in solitary confinement for an extended period with limited access to legal counsel and family. This situation prompted reactions and criticism from international human rights organisations, including Amnesty International, which called for his release and adherence to fair trial rights.
According to a verdict issued by Branch 26 of the Tehran Revolutionary Court, presided over by Judge Iman Afshari, Mehran Raouf was sentenced to over ten years in prison on charges including "membership in groups opposing the regime." He denied these charges, and his supporters believe that his activities were solely in the realm of defending workers' rights and civil liberties. Human rights organisations have regarded this case as an example of the treatment of labour and civil activists in Iran. Ultimately, the sentence was reduced to seven years and six months in prison.
In the years following his conviction, numerous reports have emerged regarding his physical condition, deprivation of medical services, restrictions on leave, and continued imprisonment. Human rights bodies have repeatedly expressed concern about his detention conditions and have called for appropriate medical care and a review of his situation.
Mehran Raouf is recognised by many organisations and institutions advocating for workers' and human rights as a prominent figure in Iran's labour movement. His case is frequently mentioned in annual reports on the status of labour activists and prisoners of conscience and political prisoners in Iran. In contrast, the Islamic Republic authorities have assessed his activities within the framework of security charges.
مهران رئوف از فعالان شناخته شدهٔ کارگری و مدافع حقوق کارگران در ایران است که سال ها در زمینه حمایت از مطالبات صنفی، حقوق تشکل یابی مستقل، بهبود شرایط کار و دفاع از حقوق کارگران فعالیت کرده است. او دارای تابعیت ایرانی-بریتانیایی است و علاوه بر فعالیت های مدنی، به عنوان مدرس زبان انگلیسی نیز شناخته می شود. رئوف تحصیلات خود را در رشته مهندسی مکانیک در بریتانیا به پایان رساند و در سال های بعد بخش قابل توجهی از زمان خود را در ایران سپری کرد.
فعالیت های اجتماعی و صنفی مهران رئوف عمدتاً بر حمایت از حقوق کارگران، آزادی ایجاد تشکل های مستقل کارگری، اعتراض به نقض حقوق بنیادین نیروی کار و همبستگی با سایر فعالان صنفی متمرکز بوده است. گزارش های منتشرشده از سوی سازمان های حقوق بشری و رسانه های مستقل، فعالیت های او را مسالمت آمیز و در چارچوب دفاع از حقوق کارگران توصیف کرده اند.
در ۲۵ مهر ۱۳۹۹، مهران رئوف توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در تهران بازداشت شد. پس از بازداشت، او برای مدت طولانی در سلول انفرادی نگهداری شد و دسترسی محدودی به وکیل و خانواده داشت. این وضعیت با واکنش و انتقاد سازمان های بین المللی حقوق بشر، از جمله عفو بین الملل، روبه رو شد که خواستار آزادی او و رعایت حقوق دادرسی عادلانه شدند.
بر اساس حکم صادرشده توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، مهران رئوف به اتهاماتی از جمله «عضویت در گروه های مخالف نظام» به بیش از ده سال حبس محکوم شد. او این اتهامات را نپذیرفت و حامیانش معتقدند که فعالیت های وی صرفاً در حوزه دفاع از حقوق کارگران و آزادی های مدنی بوده است. سازمان های حقوق بشری این پرونده را نمونه ای از برخورد با فعالان صنفی و مدنی در ایران دانسته اند. نهایتا حکم صادره به هفت سال و شش ماه حبس کاهش یافت.
در سال های پس از محکومیت، گزارش های متعددی درباره وضعیت جسمانی، محرومیت از خدمات درمانی، محدودیت در مرخصی و ادامه حبس او منتشر شده است. نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به شرایط نگهداری وی ابراز نگرانی کرده و خواستار رسیدگی پزشکی مناسب و بازنگری در وضعیت او شده اند.
مهران رئوف از سوی بسیاری از تشکل ها و نهادهای مدافع حقوق کارگران و حقوق بشر به عنوان یکی از چهره های شناخته شده جنبش کارگری ایران شناخته می شود و پرونده او در گزارش های سالانه مربوط به وضعیت فعالان کارگری و زندانیان عقیدتی و سیاسی در ایران مورد اشاره قرار می گیرد. در مقابل، مقامات جمهوری اسلامی فعالیت های او را در چارچوب اتهامات امنیتی ارزیابی کرده اند.
