Zeinab Jalalian, an Iranian Kurdish political activist, was sentenced to death in 2009 on charges of enmity against God through membership in the PJAK group. This sentence was reduced to life imprisonment in 2011. She has been imprisoned since 2007 and holds the heaviest sentence among female political prisoners.
In June 2014, Amnesty International stated that Zeinab Jalalian was at risk of losing her eyesight completely and required urgent medical treatment. Her family indicated that her vision problems began after she was subjected to torture.
On 25 August 2017, Amnesty International reported that Zeinab Jalalian needed specialised medical care outside of prison, but prison authorities opposed her transfer to a hospital.
On 2 May 2020, she was transferred to Varamin's Qarchak Prison and contracted the coronavirus on 2 June 2020. From 20 June 2020, Zeinab Jalalian went on a hunger strike to request a transfer to Khoy or Evin Prison.
On 10 July 2020, Amnesty International called for medical services to be provided to Zeinab Jalalian and two other political prisoners who had contracted the coronavirus. On 31 July 2020, it was reported that Zeinab Jalalian went on a hunger strike after testing positive for the coronavirus to address her situation.
Zeinab Jalalian was transferred from Qarchak Prison in Varamin to Kerman Prison on 25 June 2020 and to Dieselabad Prison in Kermanshah on 24 September 2020. In November 2020, she was moved to Yazd Prison without prior notice or explanation.
زینب جلالیان، فعال سیاسی کرد ایرانی، در سال ۱۳۸۸ به اتهام محاربه از طریق عضویت در گروه پژاک به اعدام محکوم شد. این محکومیت در سال ۱۳۹۰ به حبس ابد کاهش یافت. وی از سال ۱۳۸۶ در زندان به سر می برد و سنگین ترین حکم محکومیت را در میان زندانیان سیاسی زن دارد.
عفو بین الملل در خرداد ۱۳۹۳ اعلام کرد که زینب جلالیان در خطر از دست دادن کامل بینایی خود قرار دارد و به درمان فوری نیازمند است. خانواده وی اظهار داشته اند که مشکل بینایی او پس از شکنجه آغاز شده است.
در ۳ شهریور ۱۳۹۶، عفو بین الملل اعلام کرد که زینب جلالیان به مراقبت پزشکی تخصصی در خارج از زندان نیاز دارد، اما مقامات زندان با انتقال او به بیمارستان مخالفت کرده اند.
در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۹، وی به زندان ورچک ورامین منتقل شد و در ۱۳ خرداد ۱۳۹۹ به ویروس کرونا مبتلا شد. از ۳۱ خرداد ۱۳۹۹، زینب جلالیان برای درخواست انتقال به زندان خوی یا اوین دست به اعتصاب غذا زد.
در ۲۰ تیر ۱۳۹۹، عفو بین الملل خواستار ارائه خدمات درمانی به زینب جلالیان و دو زندانی سیاسی دیگر که به ویروس کرونا مبتلا شده اند، شد. در ۱۰ مرداد ۱۳۹۹، گزارش شد که زینب جلالیان پس از مثبت بودن آزمایش کرونا برای رسیدگی به این وضعیت اعتصاب غذا کرده است.
زینب جلالیان در ۵ تیر ۱۳۹۹ از زندان قرچک ورامین به زندان کرمان و در ۳ مهر ۱۳۹۹ به زندان دیزل آباد کرمانشاه منتقل شد. در آبان ۱۳۹۹، بدون دلیل و اطلاع قبلی، به زندان یزد منتقل شده است.
