Babak Moradifar was arrested by Ministry of Intelligence forces at his home in Tehran on 9 January 2026. For ten days following his arrest, his family was unaware of his whereabouts until he made a brief phone call informing them of his detention in Evin Prison. According to the prosecutor's office, his case is being processed in the second branch of the investigation. After approximately forty days, Moradifar was transferred to the Revolutionary Court and faced charges including connections with foreign networks, propaganda against the regime, and assembly and collusion. He was eventually moved to Greater Tehran Prison without access to a lawyer or the opportunity for an effective defence.
His participation in the memorial ceremony for Khosrow Alikardi in Mashhad and his support for the nationwide protests in December 2025 were cited by security agencies as key evidence in his case.
During his detention in the security wards of Evin Prison, Moradifar sustained an injury to the tendon in his right foot. Despite direct recommendations from doctors, prison authorities refused to provide medical services or apply a splint or cast. After about two months in detention, he was temporarily released on bail to pursue medical treatment.
خانواده این شهروند تا ده روز پس از بازداشت از وضعیت او بی اطلاع بودند تا اینکه در تماسی کوتاه از نگهداری اش در زندان اوین خبر داد. به گفته دادسرا پرونده در شعبه دوم بازپرسی در حال رسیدگی است. وی پس از حدود چهل روز به دادسرای انقلاب منتقل و با اتهاماتی چون ارتباط با شبکه های بیگانه تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی مواجه شد و نهایتاً بدون دسترسی به وکیل و امکان دفاع موثر به زندان تهران بزرگ انتقال یافت.
حضور در مراسم هفتم خسرو علیکردی در مشهد و اعلام حمایت از اعتراضات سراسری دی ماه ۱۴۰۴، از جمله مصادیق اصلی مورد استناد نهادهای امنیتی در پرونده وی بوده است.
بابک مرادی فر در تاریخ ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای وزارت اطلاعات در منزل شخصی خود در تهران بازداشت شد. وی به مدت ۱۰ روز در وضعیت ناپدیدسازی قهری و بی خبری مطلق سپری کرد. مرادی فر پس از تحمل حدود ۴۰ روز بازداشت در زندان اوین، به دادسرای انقلاب و سپس زندان تهران بزرگ منتقل شد.
در طول دوران بازجویی در بندهای امنیتی زندان اوین، تاندون پای راست وی آسیب دید که با وجود توصیه مستقیم پزشکان، مسئولان زندان از ارائه خدمات پزشکی و قرار دادن آتل یا گچ خودداری کردند. وی پس از حدود دو ماه بازداشت، با تودیع قرار وثیقه جهت پیگیری مراحل درمانی موقتاً آزاد شده بود.
