Mohammad Bagher (Soheil) Habibi was born into a Bahá'í family. During high school, he was expelled for promoting the Bahá'í faith but completed his education at another school. To further promote the Bahá'í faith, he spent two years in Malayer and then moved to Sangestan. In Sangestan, his home was looted several times, and following repeated threats to his life, the local spiritual assembly advised him to move to Hamedan for his safety. Upon returning to Hamedan, he was elected to the Hamedan spiritual assembly.
On one occasion, he was arrested along with other members of the Hamedan spiritual assembly and subjected to severe torture for several weeks. In August 1980, the Revolutionary Guards visited his store with a list of Bahá'í names to obtain their addresses. However, he was in Tehran at the time, and his brother, Mohammad (Sohrab) Habibi, who was managing the store, was arrested in his place. The Hamedan spiritual assembly advised him not to return to Hamedan, although he insisted on going back. On 3 November 1980, while at his daughter's home in Tehran, he was mistakenly arrested by the committee, who were searching for a colonel.
The committee later realised their mistake and intended to release him, but a young guard remembered his previous arrest and prevented his release until inquiries could be made with Hamedan. He was then transferred to Hamedan and imprisoned along with six other members of the Hamedan spiritual assembly.
In the early hours of 14 June 1981, he was executed by firing squad along with the six members of the Hamedan assembly. Signs of torture were clearly visible on their bodies. Their bodies were buried in the Bahá'í cemetery in Hamedan in the presence of family members and according to Bahá'í rites.
محمدباقر (سهیل) حبیبی در خانواده ای بهائی متولد شد. او در دبیرستان به دلیل تبلیغ آئین بهائی اخراج شد و تحصیلات خود را در دبیرستان دیگری به پایان رساند. برای ترویج آئین بهائی، به مدت دو سال به ملایر و سپس به سنگستان رفت. در سنگستان، منزل او چندین بار غارت شد و به دنبال تهدیدهای جانی مکرر، محفل روحانی محلی به او توصیه کرد برای حفظ جانش به همدان برود. پس از بازگشت به همدان، به عضویت محفل روحانی همدان انتخاب شد.
او یک بار با دیگر اعضای محفل روحانی همدان بازداشت شد و چندین هفته تحت شکنجه شدید قرار گرفت. در مرداد ۱۳۵۹، پاسداران با فهرستی از اسامی بهائیان به فروشگاه او رفتند تا از او نشانی همه را بگیرند. اما او در تهران بود و برادرش، محمد (سهراب) حبیبی که مغازه را اداره می کرد، به جای او بازداشت شد. محفل روحانی همدان به او توصیه کرد که به همدان بازنگردد، هرچند خود او اصرار داشت برود. در روز ۱۲ آبان ۱۳۵۹، هنگامی که در منزل دخترش در تهران بود، کمیته به جای سرهنگی که در جستجوی اش بودند، اشتباهاً او را دستگیر کرد.
کمیته بعد به اشتباه خود پی برد و قصد داشت او را آزاد کند، اما پاسدار جوانی او را از بازداشت قبلی به خاطر آورد و مانع آزادی او شد تا از همدان پرس وجو کنند. سپس او را به همدان منتقل کردند و همراه شش عضو دیگر محفل روحانی همدان زندانی شد.
در بامداد ۲۴ خرداد ۱۳۶۰، او به همراه شش عضو محفل همدان تیرباران شد. آثار شکنجه روی بدن آن ها به وضوح آشکار بود. جسد آن ها با حضور اعضای خانواده و با مراسم بهائی در گورستان بهائیان همدان به خاک سپرده شد.
