Hamzeh Darvish, a Sunni prisoner, has been experiencing a series of transfers and challenges during his imprisonment. He was forcibly transferred to Ghezel Hesar Prison in Karaj from Lakan Prison in Rasht. This transfer occurred in late September 2026, and for 23 days, there was no news of his whereabouts until he managed to contact his family briefly. He remains deprived of regular visits and phone calls.
Earlier, on 30 September 2026, Darvish was unexpectedly removed from the Mithaq ward of Lakan Prison and taken to an unknown location. Prior to this, on 8 August 2026, he was transferred to a hospital due to a deteriorating physical condition. This followed an incident on 3 August 2026, when prison security and intelligence personnel, along with soldiers, attempted to move him. Darvish resisted, resulting in a severe beating that required his fellow prisoners to use a stretcher to take him to the prison infirmary.
Darvish has been involved in several hunger strikes during his imprisonment. On 9 August 2025, he was reported to have been on a hunger strike for seven days, protesting the neglect of his demands. Previously, on 14 December 2024, he was transferred to solitary confinement in Lakan Prison and began a hunger strike in protest. On 21 September 2024, he had been on hunger strike for over ten days, also in protest of unmet demands, while being held in solitary confinement.
His sentence, initially set at 14 years, was reduced to 10 years and 6 months on 29 September 2024 after he submitted to the verdict. Throughout his time in Rasht's Lakan Prison, Darvish has faced restrictions, including being denied phone calls and family visits, and has been held without observing the principle of separation of crimes.
حمزه درویش، زندانی اهل سنت، در طول دوران حبس خود با انتقالات و چالش های متعددی مواجه بوده است. او به طور اجباری از زندان لاکان رشت به زندان قزل حصار کرج منتقل شد. این انتقال در اواخر شهریور ۱۴۰۵ رخ داد و به مدت ۲۳ روز هیچ خبری از محل نگهداری او در دست نبود تا اینکه توانست به طور مختصر با خانواده اش تماس بگیرد. او همچنان از ملاقات های منظم و تماس های تلفنی محروم است.
پیش تر، در تاریخ ۸ مهر ۱۴۰۵، درویش به طور غیرمنتظره ای از بند میثاق زندان لاکان خارج و به مکانی نامعلوم منتقل شد. پیش از این، در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۴۰۵، به دلیل وخامت وضعیت جسمانی به بیمارستان منتقل شده بود. این انتقال پس از حادثه ای در تاریخ ۱۲ مرداد ۱۴۰۵ رخ داد که در آن نیروهای امنیتی و اطلاعاتی زندان به همراه سربازان تلاش کردند او را منتقل کنند. درویش مقاومت کرد و در نتیجه به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت که هم بندی هایش مجبور شدند او را با برانکارد به بهداری زندان منتقل کنند.
درویش در طول دوران حبس خود در چندین اعتصاب غذا شرکت کرده است. در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۴۰۴، گزارش شد که او به مدت هفت روز در اعتصاب غذا بوده و به بی توجهی به خواسته هایش اعتراض کرده است. پیش تر، در تاریخ ۲۳ آذر ۱۴۰۳، به سلول انفرادی در زندان لاکان منتقل و در اعتراض به این وضعیت اعتصاب غذا کرد. در تاریخ ۳۰ شهریور ۱۴۰۳، او بیش از ده روز در اعتصاب غذا بود و به خواسته های برآورده نشده خود اعتراض می کرد، در حالی که در سلول انفرادی نگهداری می شد.
حکم او که ابتدا ۱۴ سال بود، در تاریخ ۷ مهر ۱۴۰۳ به ۱۰ سال و ۶ ماه کاهش یافت پس از اینکه او به حکم تسلیم شد. در طول مدت حضورش در زندان لاکان رشت، درویش با محدودیت هایی مواجه بوده است، از جمله محرومیت از تماس های تلفنی و ملاقات های خانوادگی و نگهداری بدون رعایت اصل تفکیک جرایم.
