Rahim Rahimian was born on 1 May 1932 in Arak and spent his childhood in this city. He later moved to Tehran with his family and began working there from the age of 14. After holding various jobs, he worked in a gypsum production factory. In 1956, he went to Narmak to promote the Bahá'í Faith and married in 1964. In 1978, he migrated to India with his family but returned to Iran after eight months due to visa issues.
On 4 May 1983, Rahimian was arrested at his home and transferred to Gohardasht Prison. He was held in solitary confinement for three months before being moved to Evin Prison on 22 February 1984, where he was again placed in solitary confinement. It has been reported that he was severely tortured while in prison. On 4 April 1984, he was executed by firing squad along with Yadollah Saberian and Kamran Lotfi. His family was informed of his execution the following day through a phone call from the prison. His body was not returned to his family and was likely buried by government officials.
رحیم رحیمیان در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۱۱ در اراک متولد شد و دوران کودکی خود را در این شهر گذراند. او سپس به همراه خانواده به تهران نقل مکان کرد و از ۱۴ سالگی در تهران مشغول به کار شد. پس از چند شغل مختلف، در کارخانه تولید گچ فعالیت کرد. در سال ۱۳۳۵ برای ترویج آئین بهائی به نارمک رفت و در سال ۱۳۴۳ ازدواج کرد. در سال ۱۳۵۷ به همراه خانواده اش به هندوستان مهاجرت کرد، اما به دلیل مشکلات ویزا پس از هشت ماه به ایران بازگشت.
در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۶۲، رحیمیان در منزلش بازداشت و به زندان گوهردشت منتقل شد. او به مدت سه ماه در حبس انفرادی بود و سپس در ۳ اسفند ۱۳۶۲ به زندان اوین منتقل شد و دوباره در سلول انفرادی قرار گرفت. گزارش شده است که در زندان به شدت شکنجه شد. در ۱۵ فروردین ۱۳۶۳، او به همراه یدالله صابریان و کامران لطفی تیرباران شد. خانواده اش روز بعد از طریق تماس تلفنی با زندان از تیرباران او مطلع شدند. جسد او به خانواده اش تحویل داده نشد و احتمالاً توسط مأمورین دولتی به خاک سپرده شد.
