Ehsan Rezapour, an Iranian citizen residing in Germany, passed away after setting himself on fire and being hospitalised for several days. Rezapour had returned to Iran in March 2026 to visit his family and child, as well as to attend a memorial ceremony for friends who had died in the December protests. Sources indicated that he was tired of living abroad and intended to stay in Iran.
Upon his arrival in the country, it was reported that his passport was confiscated and a travel ban was imposed on him. In the following weeks, he was allegedly threatened and subjected to telephone interrogations through anonymous calls.
Reports suggest that pressure on him intensified after an altercation with Basij forces on 9 March 2026. The confrontation reportedly occurred due to his short-sleeved attire and visible tattoos. Following this incident, Rezapour disappeared for two days.
According to informed sources, he was found in a severely deteriorated physical condition after these two days. His injuries included a broken nose, severe ear and jaw damage, reduced vision in his right eye, marks from cables and stun guns on his neck and back, extensive bruising, and breathing difficulties. It was also claimed that after torturing him, officers abandoned him in the deserts near Andisheh and fired shots close to his face.
Reports stated that upon returning home, Rezapour was in a critical mental state and spoke of pressure to record a "forced confession." It is said that he lived in hiding until 29 March 2026, taking medication for severe nervous attacks.
On the evening of 29 March 2026, after another contact from security agencies and being summoned again, he reportedly suffered a nervous attack and set himself on fire. He passed away on 6 April 2026 after being hospitalised for several days and experiencing two cardiac arrests.
احسان رضاپور، شهروند ایرانی مقیم آلمان، پس از بازگشت به ایران و تحمل هفته ها فشار امنیتی و شکنجه، در نهایت اقدام به خودسوزی کرده و پس از چند روز بستری در بیمارستان جان باخته است.
احسان رضاپور، متولد ۱۰ دی ۱۳۶۹، در اسفندماه ۱۴۰۴ برای دیدار با خانواده و فرزندش و همچنین شرکت در مراسم چهلم دوستان جان باخته اش در اعتراضات دی ماه به ایران بازگشته بود. منابع مطلع گفته اند او از زندگی در غربت خسته شده و قصد داشته در ایران بماند.
با این حال، گفته می شود پس از ورود به کشور، گذرنامه او ضبط و برایش حکم ممنوع الخروجی صادر شد. همچنین طی هفته های بعد، بارها از طریق تماس های ناشناس مورد تهدید و بازجویی تلفنی قرار گرفت.
طبق گزارش های منتشرشده، فشارها بر او پس از درگیری با نیروهای بسیجی در ۱۹ اسفندماه ۱۴۰۴ شدت گرفت؛ درگیری ای که گفته می شود به دلیل پوشش آستین کوتاه و نمایان بودن تتوهای بدنش رخ داده بود. پس از این اتفاق، احسان رضاپور به مدت دو روز ناپدید شد.
منابع آگاه اعلام کرده اند او پس از این دو روز با وضعیت جسمی وخیمی رها شده بود؛ از جمله شکستگی بینی، آسیب شدید در ناحیه گوش و فک، کاهش بینایی چشم راست، آثار کابل و شوکر بر گردن و کمر، کبودی های گسترده و تنگی نفس. همچنین ادعا شده مأموران پس از شکنجه، او را در بیابان های اطراف اندیشه رها کرده و اقدام به تیراندازی هوایی و شلیک از نزدیکی صورتش کرده بودند.
بر اساس این گزارش ها، احسان رضاپور پس از بازگشت به خانه در وضعیت روحی بسیار بحرانی قرار داشت و از فشار برای ضبط «اعتراف اجباری» سخن گفته بود. گفته می شود او تا ۹ فروردین ماه ۱۴۰۵ در اختفا زندگی می کرد و به دلیل حملات عصبی شدید، داروهای اعصاب مصرف می کرد.
طبق این گزارش ها، شامگاه ۹ فروردین ۱۴۰۵، پس از تماس دوباره نهادهای امنیتی و احضار مجدد، دچار حمله عصبی شد و اقدام به خودسوزی کرد. او پس از چند روز بستری در بیمارستان و دو بار ایست قلبی، در ۱۷ فروردین ۱۴۰۵ جان باخت.
