اصغر محبوب در محضر امیر حسین آریان پور درس آموخت. استعدادی شگرف در فراگیری داشت. خود می گفت: "وقتی سال دوم دانشگاه بودم، به عنوان دبیر به سال اولی ها درس میدادم."
محبوب عاشق یاد دادن و یاد گرفتن بود. یادگار آن دوران، کتابی است تحت عنوان "جامعه شناسی هنر" که خمیر مایه اش، جزوه هایی بود که استاد آریان پور به او و همکلاسی هایش در دانشگاه گفته بود.
در سر درس شخصیت های هنری مانند "رکن الدین خسروی"، آخر کلاس مینشستند. یک روز وقتی استاد از شخصیت های مختلف هنری صحبت میکرد، اصغر بی مقدمه از استاد خواست که از شخصیت هنری کارل مارکس برایشان بگوید. استاد در جواب گفت:
- اما مارکس که هنرمند نبود.
محبوب در مقام پاسخ گفت:
- پس استاد! این عظمت کار مارکس در اقتصاد و جامعه شناسی و فلسفه اگر هنر نیست، پس چیست؟
دوران جوانیش، دورانی پر انرژی و مملو از جنب و جوش بود. به همه میرسید. حال همه را می پرسید و به همه انرژی می داد. عاشق تئاتر بود.
از بهزاد فراهانی، نقل شده است که اصغر محبوب از پایه گذاران و موسسین تئاتر روستا بود و محبوب خود، شدیدا علاقمند بردن تئاتر به روستاها بود.
محبوب پس از اتمام تحصیلات در سطح دکترا، که بخشی از آن در کشور آلمان و به مدد مالی یکی از دوستان هنرمندش میسر شد، به سمت استاد در رشته جامعه شناسی هنر، در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران آغاز به کار کرد. بسیاری از دانش آموختگان آن دوران هنوز این استاد جوان را با آن موتورسیکلت بزرگش به یاد می آوردند.
زنده یاد محبوب توانایی شگرفی در خنداندن زندانیان و دادن انرژی به آنان داشت و یکی از شوخ ترین زندانیان بود. کلاس های درس جامعه شناسی هنر دوباره آغاز شد. اصغر محبوب این بار نه برای دانشجویان جوان، که برای آموزگاران ما، پیدایش هنر را تشریح می کرد. در این جا یادی هم داشته باشیم از زنده یاد "اباذر غلامی"، شاعر گیلک، که یکی از شاگردان کلاس درس او بود.
در چهل و دوسالگی، در شهریور 67، بار دیگر دادگاهی شد. داستان این دادگاه ها آشکار است.
پس از دادگاه، این جان شیفته چنان غریوی سر داد، که هنوز از پس دودهه، طنینش در گوش هم بندیهایش به یادگار نشسته است. محبوب با فریاد اعلام کرد که آقایان دادگاه تفتیش عقاید براه انداخته اند و این انگزیزاسیون است. به همبندی ها هشدار داد که خوش خیال نباشید، گروه شیطانی سه نفره، نه کمیته عفو، بلکه هیئت مرگ است. بازماندگان آن روز، هنوز زندگی خود را مدیون اصغر محبوب میدانند.
1988-09-06
Asghar Mahboub was a student of Amir Hossein Aryanpour and showed exceptional talent in learning. During his second year at university, he taught first-year students. Mahboub had a passion for teaching and learning, which is evident in his book "Sociology of Art," based on notes from Aryanpour's lectures.
In class, artistic figures would often sit at the back. On one occasion, Mahboub asked Aryanpour to discuss Karl Marx as an artistic figure. Aryanpour responded that Marx was not an artist, to which Mahboub replied that Marx's contributions to economics, sociology, and philosophy were indeed a form of art.
Mahboub was known for his love of theatre and was reportedly one of the founders of Rural Theatre, with a strong interest in bringing theatre to rural areas.
After completing his doctoral studies, partly in Germany with financial assistance from an artist friend, Mahboub began teaching sociology of art at the Faculty of Fine Arts, University of Tehran. Many alumni recall him riding a large motorcycle.
Mahboub had a unique ability to uplift prisoners' spirits and was known for his humour. He resumed teaching sociology of art, this time explaining the emergence of art to educators. Among his students was the late poet Abazar Gholami.
At the age of 42, in September 1988, Mahboub faced another trial. After the trial, he expressed that the court was conducting an inquisition and warned fellow inmates not to be naive, describing the tribunal as a death committee rather than an amnesty committee. Survivors of that period credit Mahboub with saving their lives.
More people in Tehran, Executed
Help Complete This Report with Your Input
Once you submit your report, we carefully review and publish it as the latest verified update on the detainee's case, ensuring that their situation remains visible, documented, and accessible to the public. By keeping accurate and up to date information online, Witness Report helps prevent cases from being forgotten, strengthens public awareness, and reinforces accountability. This process offers reassurance that your loved one's story continues to be seen, acknowledged, and remembered.
Media
Thank You
Get Involved
© 2022-2026 Witness Report Incorporated. Established 2022. All rights reserved.