سیمین صابری در ۱۱ اسفند ۱۳۳۷ در روستای دهبید نزدیک آباده متولد شد و کوچکترین فرزند خانواده بود. پس از اخذ دیپلم از دبیرستان رضاشاه کبیر شیراز در سال ۱۳۵۵ ، به عنوان منشی در شرکت زراعی مرودشت فارس مشغول به کار شد. اما پس از انقلاب اسلامی به دلیل بهایی بودن از کار اخراج شد و به خیاطی و فروشندگی پرداخت.
در اول آبان ۱۳۶۱، ۳۸تن از بهاییان شیراز دستگیر شدند که دو تن از دایی های سیمین نیز در میان آن ها بودند. سیمین و برادرش هنگام بازدید از والدینشان توسط ماموران دستگیر شدند. او به بازداشتگاه سپاه پاسداران شیراز منتقل شد و پس از بازجویی به زندان عادل آباد انتقال یافت.
جلسات محاکمه بهاییان به طور غیرعلنی و بدون حق داشتن وکیل برگزار می شد. سیمین صابری با ۱۶ اتهام روبه رو بود که شامل فعالیت های مذهبی در جامعه بهایی می شد. در ۲۳ بهمن ۱۳۶۱، روزنامه محلی از صدور حکم اعدام ۲۲ بهایی خبر داد.
در ۲۸ خرداد ۱۳۶۲، ده زن بهایی از جمله سیمین به دار آویخته شدند.
