پخشان عزیزی اهل مهاباد در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۴۰۲توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. او مدت ها از حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده خود محروم بود و پس از چهار ماه بازجویی در تاریخ ۲۰ آذر ۱۴۰۲به بند زنان زندان اوین انتقال یافت.
گزارش شده است که پخشان عزیزی برای انجام اعترافات اجباری به عضویت در گروه های اپوزیسیون تحت شکنجه جسمی و روحی قرار گرفته است. او در اعتراض به این وضعیت و فشار برای پذیرش اتهامات و انجام اعترافات تلویزیونی به مدت چند روز دست به اعتصاب غذا زد و اعلام کرد که به مدت چندین سال به عنوان مددکار اجتماعی و مترجم در مناطق جنگ زده در کردستان سوریه فعالیت داشته است.
پخشان عزیزی فارغ التحصیل مددکاری اجتماعی از دانشگاه علامه طباطبایی تهران است و پیش از این نیز سابقه بازداشت داشته است. او برای اولین بار در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۸در گردهمایی اعتراضی دانشجویان کُرد دانشگاه تهران بازداشت شد و پس از چهار ماه با قرار وثیقه آزاد شد. او پس از مدتی از ایران خارج شد و در سال های اخیر در اقلیم کردستان عراق اقامت داشته است.

