Jamshid Siavoshi, whose family had returned from Jordan to Iran, completed his high school education in Tehran. In 1972, he and his wife, Tahereh, moved to a village on the outskirts of Tehran called Chenar to promote the Bahá'í faith and settled there. After two years, they returned to Tehran, where Tahereh attended nursing school. In 1976, they relocated to Yasuj, where Jamshid opened a small shop selling electrical appliances, and his wife worked at a hospital.
Jamshid was a member of the local spiritual assembly in Yasuj. During the early years of the revolution, their home was attacked, and his wife was dismissed from her job due to her Bahá'í faith. Consequently, they moved to Shiraz. In 1981, Jamshid became a member of the Shiraz spiritual assembly. On 26 October 1982, he was arrested and held in solitary confinement at a Revolutionary Guard detention centre for six weeks, where he was subjected to torture. He was then transferred to Adelabad Prison. Approximately one month later, on 29 November 1982, his wife was also arrested.
At dawn on 16 June 1983, Jamshid Siavoshi, along with five other Bahá'ís, was executed in Chogan Square. His wife, Tahereh Arjomandi-Siavoshi, was executed two days later in the same square, along with nine other Bahá'ís. Their bodies were not returned to their families and were likely buried by government officials.
جمشید سیاوشی که خانواده اش از اردن به ایران بازگشته بودند، دوران دبیرستان خود را در تهران به پایان رساند. در سال ۱۳۵۱، او به همراه همسرش طاهره به منظور ترویج آئین بهایی به دهکده ای در حومه تهران به نام چنار رفتند و در آنجا ساکن شدند. پس از دو سال به تهران بازگشتند و طاهره به مدرسه پرستاری رفت. در سال ۱۳۵۵، آن ها به یاسوج نقل مکان کردند و جمشید فروشگاه کوچکی برای فروش لوازم الکتریکی راه اندازی کرد و همسرش نیز در بیمارستان مشغول به کار شد.
او عضو محفل روحانی محلی یاسوج بود. در اوایل انقلاب، منزل آن ها مورد حمله قرار گرفت و همسرش به دلیل اعتقاد به آئین بهایی از کار اخراج شد. به همین دلیل به شیراز نقل مکان کردند. در سال ۱۳۶۰، جمشید عضو محفل روحانی شیراز شد. در ۴ آبان ۱۳۶۱، او بازداشت و به مدت شش هفته در سلول انفرادی بازداشتگاه سپاه نگهداری شد و تحت شکنجه قرار گرفت. سپس به زندان عادل آباد منتقل شد. حدود یک ماه بعد، همسرش نیز در تاریخ ۸ آذر ۱۳۶۱ بازداشت شد.
در سحرگاه ۲۶ خرداد ۱۳۶۲، جمشید سیاوشی به همراه پنج بهایی دیگر در میدان چوگان اعدام شد. همسرش، طاهره ارجمندی ـ سیاوشی نیز دو روز بعد به همراه ۹ بهایی دیگر در همان میدان اعدام شد. جسد آنان به خانواده هایشان تحویل داده نشد و احتمالاً توسط مأمورین دولتی به خاک سپرده شدند.