Tahereh Arjomandi Siavoshi was born into a Bahá'í family and married in 1972. She and her husband, Jamshid Siavoshi, lived for two years in a village named Chenar near Tehran before returning to the city. Tahereh pursued her studies at a nursing college. In 1976, they moved to Yasuj, where she worked as a nurse at a local hospital, and her husband opened a small electrical appliance shop. In the early period of the Islamic Revolution in 1979, she was dismissed from her job due to her Bahá'í faith, and their home was burgled. They were forced to relocate to Shiraz, where Tahereh found employment at a private hospital.
On 26 October 1982, Jamshid Siavoshi was arrested and held in solitary confinement at a Revolutionary Guard detention centre for six weeks, during which he was tortured. Tahereh Siavoshi was arrested on 29 November 1982 and initially held at the same detention centre before being transferred to Adelabad Prison after one month. On 16 June 1983, Jamshid Siavoshi was executed by hanging along with five other Bahá'ís. Two days later, on 18 June 1983, Tahereh, along with nine other Bahá'í women, was executed by hanging in Chogan Square, Shiraz. Their bodies were not returned to their families and were likely buried by government officials in Shiraz.
طاهره ارجمندی سیاوشی در یک خانواده بهائی متولد شد و در سال ۱۳۵۱ ازدواج کرد. او و همسرش، جمشید سیاوشی، به مدت دو سال در دهکده ای به نام چنار در نزدیکی تهران ساکن شدند و سپس به تهران بازگشتند. طاهره در دانشکده پرستاری مشغول به تحصیل شد. در سال ۱۳۵۵ به شهر یاسوج نقل مکان کردند، جایی که او در بیمارستان محلی به عنوان پرستار مشغول به کار شد و همسرش یک مغازه کوچک فروش لوازم برقی راه اندازی کرد. در اوایل انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، به دلیل اعتقاد به آئین بهائی، از کار اخراج شد و منزلشان مورد سرقت قرار گرفت. آن ها مجبور به مهاجرت به شیراز شدند و طاهره در آنجا در یک بیمارستان خصوصی مشغول به کار شد.
در ۴ آبان ۱۳۶۱، جمشید سیاوشی بازداشت شد و به مدت شش هفته در بازداشتگاه سپاه در حبس انفرادی و تحت شکنجه بود. طاهره سیاوشی در ۸ آذر ۱۳۶۱ بازداشت و ابتدا در بازداشتگاه سپاه نگهداری شد و پس از یک ماه به زندان عادل آباد منتقل شد. در ۲۶ خرداد ۱۳۶۲، جمشید سیاوشی به همراه پنج بهائی دیگر به دار آویخته شد. دو روز بعد، در ۲۸ خرداد ۱۳۶۲، طاهره به همراه ۹ زن بهائی دیگر در میدان چوگان شیراز به دار آویخته شدند. جسد آنان به خانواده هایشان تحویل داده نشد و احتمالاً توسط مأمورین دولتی در شیراز به خاک سپرده شدند.
